Van zelfgenoegzame generatie Y-er naar professionele dromenuitvoerder
Het wordt werkgevers regelmatig ingeprent: generatie Y gedijt bij vrijheid en verantwoordelijkheid. Wij werkende twintigers of dertigers houden niet van vaste werktijden en klusjes doen alleen omdat we ‘junior’ zijn, vinden we al helemaal onzin. We zijn zelfbewust, we weten wat we kunnen. En dus doppen we onze eigen boontjes, we weten heus wel hoe dat moet.
Verlammend
We kiezen onze werkgevers met grote zorg en zijn bezig met de vragen: Voel ik me hier goed bij? Ziet deze werkgever mijn potentieel? Dat zijn op zich belangrijke vragen, maar een nadeel van al die eigengereidheid is dat hulp, advies én kritiek vragen ons minder vanzelfsprekend afgaat. En dat is gevaarlijk, want het kan ervoor zorgen dat je blijft hangen in wat je al kan en wat je al weet – in plaats van dat je jezelf pusht om nieuwe dingen uit te proberen en zo in stijl je dromen na te jagen.
Uit de kramp
Toen ik loopbaancoach wilde worden trof ik allerlei voorbereidingen. Ik ging in de leer bij twee mentoren, oefende met coachees en dacht na over de vorm van mijn toekomstige bedrijf. Maar er ontbrak iets. Zoals één van mijn mentoren opmerkte: ‘Je bent nu een fonteintje, maar je moet een stroom worden!’ Ik hoorde wat ze zei, maar kon er voor mijn gevoel niks aan veranderen. Ik vroeg me af waar m’n aan-knop zat, waarom ik niet ‘op stoom’ was. Ik gaf de drukte op m’n werk de schuld, of die lastige privékwestie. Maar uiteindelijk was dat het allemaal niet. Want de aan-knop doet het gewoon, ook als er stoorzenders zijn. De oplossing bleek: Doen! Heel veel acties ondernemen. Niet afwachten of net op tijd een opdracht inleveren, maar initiatief nemen en uitproberen, en dat elke dag. Dat was eng, omdat ik voor mijn gevoel niet genoeg tools en ervaring had. Maar mijn gevoel bleek geen goede raadgever.
Match-making
Als je eenmaal begint komt, van het één het ander. Bel of mail mensen die je kent, die je op weg kunnen helpen. Geef jezelf tijd om gesprekken te voeren, waarin jouw droom of vraag centraal staat. Vraag mensen om kritiek en feedback, gooi balletjes op. Dwing jezelf een planning te maken. Dan pas gaan er dingen bewegen. Als iets echt moet gebeuren, gebeurt het vanzelf wel – zeggen sommige mensen. Ik denk dat dat misschien opgaat voor iets onnavolgbaars als de liefde, maar niet voor een droom of ambitie. Die moet je actief najagen, om te weten wat hij precies inhoudt. Pas tijdens het najagen kan je bepalen of het een échte match is. En wat geeft het als het niet lukt? Wat is het allerergste dat er kan gebeuren? Dat je op je bek gaat. Dat je ontdekt dit niet te kunnen of niet te willen – en daardoor beter weet wat je wél gaat doen. Pure winst.
januari 2015
