Als pleisters plakken niet meer genoeg is

Het is 26 augustus 2012 in de avond wanneer toenmalige vrouw Zonne mij met pijn en moeite vertelt dat ze van mij wilt scheiden. Ze kan niet meer en is totaal op. Buiten regent het verschrikkelijk hard en in de verte hoor ik de bliksem naderen. Als ik eerlijk ben had ik het wel zien aankomen, maar het verdriet is enorm. Het is het begin van een reeks van gebeurtenissen die mij wakker schudden en waardoor ik er uiteindelijk voor kies om geen pleisters meer te plakken. Wat voel ik? Wie ben ik eigenlijk? En wat wil nu écht?   

Uit elkaar groeien

De jaren voorafgaand aan die ene avond waren voor ons beiden slopend. In nog geen vier jaar tijd kregen we drie kinderen. Voor mijn gevoel was het echter nooit écht een langdurige blijdschap. We wilden het, een leuk gezin. Heel graag zelfs. En als voorbeeldkoppel en superteam, zoals anderen ons omschreven, kon dit toch niet verkeerd gaan? Maar langzaamaan begonnen die scheuren in onze relatie toch zichtbaar te worden.

Zonne haakte al vanaf het begin dat we elkaar leerden kennen aan in mijn leven. Ik wilde reizen, was avontuurlijk en was geen huisje-boompje-beestje-type. In Aruba ontmoette wij elkaar. Romantischer kon het bijna niet. We waren erg verliefd en in onze eerste jaren samen reisden we de hele wereld over. Gaandeweg kreeg Zonne echter meer behoefte aan spiritualiteit en meer diepgang. Ik had die behoefte (toen) nog niet. Ik was met andere dingen bezig. En dat botste! Zo erg dat ze besloot het buiten te deur te zoeken. Vanaf dat moment dreven we verder uit elkaar. Ze werd verliefd op deze andere man en moest met mij breken om te ontdekken wat ze nu echt wilde.

Van de regen in de drup

Toch kwam ze vol schuldgevoel weer bij mij terug en smeekte mij om haar te vergeven. Ik deed dit. Ik had Zonne immers op een voetstuk staan. Niet veel later vroeg ik Zonne ten huwelijk: voor mijn gevoel was onze relatie sterker dan ooit. Door verschillende situaties die de jaren daarop volgden merkte ik dat dit toch niet het geval was waardoor we weer uit elkaar groeide. Ik dacht dat ik het wel op zou kunnen lossen, maar ook ik verloor mijzelf steeds meer en al mijn grote dromen leken als sneeuw voor de zon te verdwijnen.  Toen therapie het zelfs niet kon oplossen wisten we dat we moesten stoppen. We hadden beiden al heel lang niet ons hart geluisterd. En als je dat niet doet? Tja, dan kom je nergens ontdekten wij.

De jaren die daarop volgden waren mijn slechtste (en heel gek ook beste) jaren ooit en ontzettend leerzaam. De (vecht)scheidingsprocedure werd ingezet, ik ontdekte dat mijn ex op een kennis van mij verliefd was geworden en ik belandde zelf in een destructieve relatie met iemand die autisme en borderline had. Ook kocht ik in die tijd een bus van €13.500. Mijn bedrijf Het Rijdend Avontuur was daarmee geboren. Die jaren, en vooral die destructieve relatie, deden mij beseffen dat ik het echt anders wilde gaan doen. Ik wilde vrij komen van vastgeroeste denkwijzen, ideeën, gedachten en onzekerheden. Wie was ik? Wat voelde ik? Wat wilde ik? Wat vond ik fijn?

Geen tijd meer om pleisters te plakken

In de afgelopen jaren heb ik al heel wat cursussen gevolgd op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Zo heb ik meegedaan met een Avatar cursus van negen dagen, heb ik een massagecursus gevolgd en heb ik hulp gezocht bij een holistisch coach. Op hun eigen manier hebben deze dingen wel geholpen, maar ik ontdekte dat ik iets wezenlijks had gemist tijdens mijn reis. Ik had pleisters geplakt voor mijn problemen en was niet op zoek gegaan niet die lange termijn switch. Deze switch kwam ik later tegen in de Verlicht Werken workshop en de yoga- en meditatietechnieken.

Mijn leerschool of les is nog lang niet voorbij. Met de Verlicht Werken workshop is deze pas begonnen. Het denken in mogelijkheden is één, maar het daadwerkelijk voelen is twee. Het is een commitment die ik graag aan ga en het is bijzonder om te voelen dat ook ik weer mensen kan inspireren. En dit keer wel met die lange termijn in mijn achterhoofd. Nu ik heb gevoeld hoe het ook kan, wil ik dit alleen maar meer uit gaan breiden. Ik wist het al lang, maar weet het nu helemaal zeker: Tim gaat herrijzen!

————————————————————————-

Tim de Vries geniet om anderen te entertainen. Met het Rijdend Avontuur, een Crown Clark uit 1969 die hij heeft opgebouwd, staat hij dan ook op de mooiste evenementen om dit te doen. Hij is een groot gedeelte van zijn leven bezig geweest met persoonlijke ontwikkeling, maar heeft pas sinds de workshop Verlicht werken ontdekt wat hem echt drijft en hoe hij dit in kan zetten. Naast dit alles kun je hem gelukkig maken met zijn kinderen en de kleine dingen in het leven.