It’s time for ‘#METIME’!

“Waar ben je goed in?”, vroeg iemand me tijdens een kennismaking. Mijn antwoord: “Gelukkig zijn.” Dat antwoord vond ze heel bijzonder. Ze vroeg zich af of ik dat dan eerder niet was. Ik zei van wel, alleen dat ik nu ultiem gelukkig ben. Zó gelukkig dat anderen ook een geluksmomentje beleven als ze met mij in contact komen. Niet vanwege mijn geluk, maar omdat mijn verhaal iets in hen raakt. Hun innerlijk vuur laait weer even op; de drijfveer van een gelukkig leven.

Opeens ging het licht uit
In 2007 heb ik een burn-out en depressie gehad. Voor die tijd had ik een geweldig leven, alleen – zo blijkt achteraf – niet het leven dat écht bij mij past. Toen het ‘licht’ letterlijk uit ging, dacht ik dat ik met een paar weken weer aan de slag kon. Niets bleek minder waar; ik zat negen maanden thuis en moest vervolgens een jaar re-integreren. Dit was de zwaarste én mooiste tijd van mijn leven. De zwaarste, omdat ik de donkere kant van mijn leven nooit in de ogen had gekeken. En de mooiste omdat ik elk stukje pijn, verdriet en angst dat ik kon vinden, heb opgeschoond en opgeruimd. In die periode heb ik voor het eerst geleerd om écht voor mezelf te leven, in plaats van te doen wat hoort of moet.

Liefde bedrijven met het leven
Door de rust, ruimte en innerlijke stilte die er ontstond, kon ik het leven, de mensen om me heen, de natuur en vooral mezelf echt ervaren. Dat voelde zo heerlijk! Het is alsof je gewend bent om seks te hebben zonder klaar te komen en dan voor de allereerste keer een orgasme krijgt. Dan pas besef je hoe fenomenaal het kan zijn. Ik heb geleerd om de liefde te bedrijven met het leven en het heeft me gebracht tot grote hoogtes, werkelijk orgastisch.

Ik gooide mijn leven radicaal om en als ‘Shanti 2.0’ stapte ik mijn hernieuwde wereld in. Alles was anders: ik had mijn vriend aan de kant gezet en ontmoette na een lange datingperiode mijn prins charming (met wie ik nu niet meer samen ben, maar hij is nog wel een van mijn beste vrienden), ik woonde in mijn droomhuis aan het strand en kreeg mijn eerste ‘kindje’: mijn boek Schonen, Dromen & Ordinaire Fun (waarin ik mijn verhaal over leven & genieten helamaal uiteen heb gezet). Ik volgde een leergang voor trainer en consultant op het gebied van leren en deed binnen mijn werk alleen nog maar opdrachten die op mijn lijf geschreven waren.

Toch ging het weer ‘mis’. Waarom? Het leven sloeg weer toe en deze keer letterlijk. Ik stootte mijn hoofd op een heel ongelukkige manier. Het resultaat: een gekneusde oogkas, de helft van mijn zicht aan één oog tijdelijk kwijt en een hersenstamschudding. Maandenlang had ik ondraaglijke hoofdpijn en kon ik alleen maar plat liggen. Wat wilde het leven mij toch vertellen? Ik was toch goed op weg? Ik kon het nog niet plaatsen.

Als je niet luistert, dan grijpt het leven vanzelf weer in
Later, begin 2011, begreep ik het pas. Ik was niet ver genoeg gegaan met mijn opschoonacties. En als je niet naar het leven luistert, dan grijpt het zelf in. Mijn werkgever en ik gingen uit elkaar en op de een of andere manier droeg dit zeer goed bij aan mijn herstel. Na een jaar revalideren, bedrijfsartsen, dry needeling therapie, wekelijkse ostheopaatbezoeken en dus het stoppen bij mijn werkgever, was de druk van de ketel en zette kon mijn herstel zich snel doorzetten. Ik ging op zoek naar werk dat echt bij me pastte en liet ook de optie om een eigen bedrijf te beginnen open. Dat laatste vond ik wel eng; sinds 1999 werkte ik al voor werkgevers en ik ben iemand van zekerheid. Mijn spaarpot had ik bovendien geleegd toen ik mijn boek zelf had uitgebracht. Stiekem hoopte ik dus mijn droombaan te vinden bij een werkgever. Ik hiepd en hou namelijk van zekerheid en dacht dat ik dit bij een werkgever het beste zou kunnen vinden.

Vallen en opstaan
Uiteindelijk bleek een eigen bedrijf opzetten toch de beste optie; het voelde alsof ik stapje voor stapje die kant op werd geduwd. Ik ben in het diepe gesprongen en heb door vallen en opstaan ontdekt wat er allemaal bij ondernemen komt kijken. Ik ben ontzettend trots en blij dat ik nu een mooie organisatie heb met een geweldig inspirerend team. Ik heb mijn levensmissie gevonden: mensen (in organisaties) begeleiden van het donker naar het licht. En het mooie is, dat ik hier ook nog eens voor word beloond in de vorm van waardering, dankbaarheid en financiële middelen. I had a dream, and now I am living it. Ik had nooit durven dromen dat mijn leven zo rijk kon zijn.

Het gaat niet om wat ik doe
Juist ten tijde van mijn burn-out in 2007 heb ik ontdekt waar mijn innerlijk kompas naar uitsloeg. Die richting ben ik op gegaan. Ook al liep ik toen over een duister en donker pad, uiteindelijk heb ik mijn weg gevonden naar het licht. En op dat verlichte pad loop ik nu; dat is mijn pad. Ik zie nu pas in dat het niet gaat om wat ik precies doe, het is al voldoende als ik ben wie ik ben.

HARTwerken, liefde is de basis
Ik heb het geluk dat ik ouders heb die me van jongs af aan hebben gesteund en gestimuleerd om het beste uit mezelf te halen en te doen wat goed voelt. Verder heb ik mensen om me heen verzameld die dit ook hebben gedaan of daarmee bezig zijn. Eerst waren dat alleen vrienden en later is deze groep groter geworden door al die gave mensen die een steentje hebben bijgedragen aan mijn HARTwerken-projecten. In totaal zijn dat er nu al meer dan tweehonderd. En dan heb ik het nog niet eens over de deelnemers, klanten, lezers, filmkijkers etc.

Blijvend leren
Ik ben nog steeds aan het leren. Momenteel leer ik om:
• Nog meer los te laten zodat het leven zelf meer haar werk kan doen. Dus nog minder op wilskracht en meer op ‘zijnskracht’.
• In het LICHT te stappen. Vaak heb ik niet door hoe veel ik al heb gedaan en bereikt. Toen mijn boek bijvoorbeeld af was, vond ik het heel normaal dat ik het had ‘geflikt’, terwijl heel veel mensen hun dromen niet (her)kennen (maar 11%), nog minder mensen er echt voor gaan en weer minder het ook nog realiseren. Ik vergeet soms hoe mooi en wonderlijk het is en ben dan alweer bezig met het volgende gave initiatief. Mijn vader zegt altijd: wees dankbaar. Dus dat doe ik nu; ik deel en laat zien waar ik allemaal dankbaar voor ben.
• Meer ‘me-time’ te hebben. Sinds ik mijn eigen bedrijf ben gestart, is het steeds meer ‘work’ en minder ‘play’ geworden. Ze noemden mij weleens ‘the girl that never sleeps’. En dat was ook echt zo. Nu streef ik naar de juiste balans en dat gaat steeds beter.

Daarnaast wil ik per november 2014 mijn werk hebben teruggebracht tot een 4-urige werkweek. Als het mij lukt om mijn bedrijf in 4 uur per week te kunnen runnen, wil ik die winter een wereldreis maken, of in ieder geval naar de voor mij vijf mooiste plekken op aarde. Onderweg zal ik lezingen geven, langs filmfestivals gaan met onze (dan twee) feelgooddocu’s, stralende mensen ‘spotten’ en mensen vastleggen die doen aan HARTwerken. Ik heb er nu al zin in!

I just want to share my light
Ik hoop dat jij als lezer hebt genoten van mijn verhaal en er iets uit hebt kunnen halen voor jezelf. Ik ben in elk geval trots dat ik na een mooie lange reis langs schonen, dromen, ordinaire fun en innerjoy, nu thuis kom bij waar het allemaal begon: meZELF. Ik stap steeds naakter de wereld in, niet zozeer met wat ik heb, maar als wie ik ben. Ik kan die eenvoud steeds beter waarderen, omdat hij puur is en nu echt bij me past.

Meer weten/ lezen/ zien?
Het boek Schonen, Dromen & Ordinaire Fun en/ of de LICHTpuntjes dvd bestellen: info@light-works.nu | Op 26 november deel ik mijn geluk tijdens de Geluksroute020 en vertoon ik de LICHTpuntjes film en ben je van harte uitgenodigd om te genieten van de verhalen van stralende mensen en stl te staan bij jouw eigen verhaal.

Stralende groet, Shanti Silos
www.levenengenieten.nu | www.light-works.nu |www.lichtpuntjes.nu