Het 3.0 werken

Henk-Jan van Maanen

De laatste dertig jaar hebben we met elkaar kunnen genieten van ongekende economische groei en welvaart. Het hebben of verkrijgen van bezit was voor iedereen waardevol om meer status en eigenwaarde te verkrijgen. Daarnaast is de samenleving optimaal gestructureerd geraakt waardoor alles van wieg tot graf voor geregeld lijkt. Heel fijn al deze welvaart en zekerheden, maar zijn we er nu ook gelukkiger mee geworden?

Wat ik leerde van de crises
Toen kwam de crisis! Alles en iedereen werd in 2008 wakker geschud. Wat bleek? Bezit en zeker-heden hebben ons niet gelukkiger gemaakt. De crisis heeft ons doen inzien dat we allemaal indivi-duen zijn geworden die door zelfontplooiing het geluk kunnen vinden. Dat inzicht heeft mij ertoe aangezet om het roer om te gooien. Ik wilde loskomen van het systeem waarin we ageren op angst en onuitgesproken verwachtingen en waarin machthebbers de leiding hebben over onze economie. Ik wilde de mensen waarmee ik werk niet ondergeschikt maken aan een systeem, maar juist centraal stellen en hun ontwikkeling stimuleren. Ik wilde ontwikkelen op basis van talenten, energie en emotionele intelligentie. En dat gaat niet zonder slag of stoot, kan ik je zeggen.

Mijn weg naar verbetering
Het is moeilijk om bij je gevoel te komen en van daaruit te gaan handelen. Ik moest de controle loslaten en op een meer authentieke manier aan de slag. Om daar te komen heb ik wel een weg moeten afleggen. Ik had conflicten met mijn broer over het bedrijf, er waren verschillende advi-seurs die mij uiteindelijk niet hebben geholpen en ik had het groeiende besef dat ik steeds aan het vechten was tegen de gevestigde orde. Dat was me aan het opbreken.

Toen ik het verhaal van Ricardo Semler las, raakte me dat enorm. Semler stelt de mens centraal in plaats van het systeem. Hij gebruikt de talenten van mensen als basis en zet die waardevol in bin-nen organisaties. Semler verwoorde mijn worsteling en verlangen en ik ben daarmee aan de slag gegaan. Dit was het antwoord waar ik naar op zoek was. Ik heb er veel over Semlers methode gelezen en verbanden gelegd. Ook heb ik de tijd genomen voor innerlijke verankering; ik ben bij mezelf te rede gegaan om ten volle overtuigd te raken van deze veranderingen. Vervolgens heb ik het gedeeld met andere mensen en het in ons familiebedrijf neer laten dalen.

Herorganisatie
De managementlagen zijn inmiddels weg uit ons bedrijf. Ik ga voor een gedeeld eigenaarschap en voor het zelforganiserend vermogen van teams en individuen. We spreken daar veel over met onze mensen. Ook over mijn eigen beproeving en zoektocht. Zo probeer ik over te brengen dat we allemaal iets persoonlijks moeten loslaten, om verder te komen. Nog niet iedereen zie je daardoor in beweging komen, maar stukje bij beetje gaan mensen het begrijpen en daarop actie ondernemen. En daar worden we met z’n allen gelukkiger van.

3.0 werken
We gaan zo langzamerhand naar het 3.0 werken. Geen functie- of taakomschrijving, geen status, maar het waarderen van mensen op persoonlijk niveau. Uiteindelijk wil ik ernaartoe dat we met elkaar stilstaan bij de vraag: hoe sta ik in het leven? In mij zit een verlangen naar vrijheid; ik wil vanuit mijn vrije energie werken. En dat gun ik ook de mensen met wie ik samenwerk. Dus weg met het oude leiderschap, zodat elk individu zich persoonlijk veel meer kan ontwikkelen.