Heb ik als moeder nog wel eens ordinaire fun?!?

Hier het verhaal van ordinaire fun van een getrouwde huisvrouw met vier kinderen en man.
Hopelijk kun je er wat mee en doe die fun foto, van mij, er maar bij (<– Die staat op een andere camera en volgt waarschijnlijk na 22 juli, de laatste dag van ‘Mexperience on tour‘).

Is de reis verder nog leuk geweest? geniet lekker van een normale douche en warm huis en bed.

09-07-2011, Boerenhol,

Het is vrijdagmiddag, we staan op de camping met onze vier dochters voor het eerst met de caravan op stap! Voor ouders met vier kinderen (leeftijd 8, 7 & twee van 4 jaar) de ultieme manier van vakantie vieren! Na een voor de kinderen lange reis stop je op de camping en je bent de auto nog niet uit of ze hebben al “nieuwe vriendjes”!

Daar komt dan ineens een groep van 4 vrouwen de camping op in een oldtimer! Wat zouden die hier komen doen? 10 minuten later raak ik spontaan in gesprek met 1 van die vrouwen, ze ziet onder onze caravan een slangetje en een bakje met water staan, ze vraagt of wij water hebben in dat huisje, ja dat hebben wij wel maar alleen in geval van nood gebruiken we dat. Jammer zie ik haar denken, moet ik dan echt helemaal naar voren van de camping lopen = Wat ze niet ziet is dat 2 meter achter haar wel een openbaar kraantje staat, maar ze heeft blijkbaar zo´n oog voor ons afvoerslangetje dat ze helemaal afgeleid is! We krijgen spontaan een leuk gesprek, ik weet in no time met wie en hoe en waarom ze hier op de camping staat en weet zo dat dit haar eerste ervaring kamperen is. Maar nu moet ze opschieten want ze moet voor het eten zorgen en ze kan niet blijven kletsen!

15 minuten later als ik achter mijn raampje in de caravan naar buiten kijk zie ik de 4 vrouwen 4 koepeltentjes opzetten en die 1 vrouw stuntelend koken op een 1 pitter, maar daar komen de eerste donkere wolken en een vreselijke hoosbui, dus de dames vliegen de auto in om te schuilen en wij zien het van een afstand gebeuren.

’s Avonds als we bij campingburen een glaasje drinken met een gezellige vuurkorf, komt de spontane vrouw zich opwarmen bij ons vuur, diep van binnen heb ik medelijden met haar, ze heeft het koud, wil eigenlijk naar bed maar stelt het uit!Kom erbij zeggen wij, pak een stoel, kopje thee om warm te worden? We geven haar haar eerste kampeertips! Pak zo een colafles, vul hem met heet water en leg hem in je slaapzak! Zo volgen er nog meer! Maar haar kwartier die ze wilde opwarmen duurt 3 uur en zo volgen er spontane gesprekken, gezellige discussies en ik word aan het denken gezet! Opvoeden, denk ik teveel zwart-wit? Is mijn man te dominant? Moeten we onze kinderen meer als gelijken behandelen? Of niet? Heb ik als moeder van 4 kinderen getrouwd met een zeeman die veel weg is wel eens ordinaire fun???

Dan bedenk ik me dat ik dat eigenlijk wel heb geloof ik: als ik met mijn vriendin ga winkelen (we kennen elkaar al wel 25 jaar) zijn we even geen moeder meer, gaan we dingen doen die we met kinderen of met man ook niet doen! Heerlijk lachen, giebelen, puberen, slappe lach, geheimen delen! Zo stonden we laatst in de steps te lachen om de nieuwe mode, ik geloof dat we nu weer tussen wal en schip vallen zei ik, geen puber of jonge meid meer maar ook nog lang geen vrouw?! We zijn pas 36! Maar toch gaan we hier naar binnen en passen alle petticoats en jumpsweets en showen tot we in ons broek plassen van het lachen, tot de verkoopster zegt dat ze alvast de radio heeft uitgedaan! O maar daar hebben wij geen last van hoor, zet die muziek maar weer gezellig aan zeggen wij!

Eh nee dames het is al een kwartier na sluitingstijd, we willen nog netjes alle 50 kledingstukken terug hangen die we gepast hebben maar niet gaan kopen en met een rood hoofd zegt de verkoopster, nee laat maar dat doen wij morgen ochtend wel, ga maar lekker naar huis! Als ze de deur achter ons sluit krijgen weer die heerlijke slappe lach en ontspannen komen we een uurtje later weer thuis aan waar onze plichten weer op zich wachten! We nemen ons voor dat dit vaker moet gebeuren!

Shanti wat een heerlijke avond heb je ons gegeven, je hebt ons (on) bewust laten nadenken over het leven en over ons gezin, het was een verrijking en ik hoop dat je nog even de energie op kan brengen om je boek een goed einde te geven! Ik ben benieuwd naar het resultaat!

Hartelijke groet, Willeke Schenkel (van Camping Boerenhof)