Hard & Zacht

Voor een lange tijd heb ik een hoop geheimen in mijn hart verstopt en er met niemand over gepraat. Over mijn harde horecaverleden. Over het leven in Amsterdam: met een hongerloontje in een duur huurhuis, de verzengende lange werkdagen vol met honger en de laatste dubbeltjes om moeten draaien. Over eigenlijk alles wat ik heb meegemaakt.

Vroeger was ik juist heel anders. Ik was positief en altijd energiek. Dit had ik van mijn opa die altijd vrolijk, met liefde en passie werkte en veel sportte. Hij was mijn coach. Zijn kracht en liefde mis ik nog iedere dag sinds hij er niet meer is. Hij heeft me geleerd om met een open hart te leven, ook als dat soms pijn doet. Maar ergens onderweg verloor ik dat.

De keuken

De keuken was voor mij de eredivisie. Het was een harde leerschool en maakte mij ook harder. De momenten dat er bij mensen fysiek geweld werd gebruikt om iets duidelijk te maken vond ik voor mijn gevoel erg ver gaan. Ik ervaarde het in die periode niet zo, maar het was wel fysiek en emotioneel uitputtend. Hierdoor bouwde ik langzaam een muur om mij heen zonder dat ik het zelf doorhad.

Leegte en duisternis

Hoe verder ik kwam in het leven hoe duisterder mijn wereld werd. Ik ervaarde een grote emotionele leegte en met de vrouwen in mijn leven ervaarde ik een grote emotionele afstand. Ook kreeg ik continu een drang naar bevestiging: de aanraking en de vleierij van vrouwelijk schoon die ik voorheen als zo normaal beschouwde. Aan aandacht, liefde en sex had ik geen gebrek, maar toch had ik constant het gevoel om iets te moeten compenseren. Het voelde alsof ik de emotionele batterij steeds vaker moest opladen.

Op zoek gaan

Wie ben ik nu eigenlijk? Wie was ik vroeger en hoe kan het zijn dat ik mezelf zo ben kwijtgeraakt in de loop der jaren? Vragen die ik mezelf niet eerder stelde. Door mijn vrienden en vriendinnen ben ik echter wat meer gaan graven in mijn verleden en ben ik voor mezelf wat meer gaan reflecteren. Hoe zit ik eigenlijk in elkaar? Hoe kom ik over en hoe kan ik overkomen. Wie ben ik eigenlijk echt? Sinds ik dit proces ben ingegaan voel ik me elke dag een stukje lichter. Ik kan nu eindelijk weer opgelucht ademhalen omdat ik me bewuster ben geworden van mezelf en mijn situatie. De leegte en duisternis lijkt daarmee achter mij te liggen en maakt plaats voor die positieve en energieke jongen.

” If I had known better, I would have done better”.

Luister deze blog: 

Bastiaan van Dongen (32) woont in Tilburg en is al een tijd gespecialiseerd kok. Mensen in zijn omgeving omschrijven hem als doelgericht, empathisch, creatief en veelzijdig. Hij luistert met veel passie muziek, sport regelmatig en is gek op alle vormen van kunst. Hij vindt het mooi als mensen hun ziel ontwikkeld hebben en je op die manier elkaars wereld kan verruimen en vergroten. De passie en aandacht waarmee dingen gedaan worden is wat hem drijft.