Een avond in de Wicked Wines!

“Wil je in mijn poëzie-album schrijven?”, aan dat zinnetje van vroeger moest ik denken toen Shanti me zondagavond vroeg op haar ‘blog’ te schrijven (nb ik noem dit altijd ‘log’, is dat fout?). Een poëzie-album als online verzamelwerkje van mensen inspired by Shanti. Ja natuurlijk wil ik dat!

Shanti, krap twee jaar niet gezien, we continued where we left off.. oftewel…we gingen gewoon verder met ons gesprek…Als balletjes in een flipperkast schoot dat alle kanten op, leuk! Dan merk ik dat Shanti, als masseur van mijn creatieve brein, me altijd weer een beetje weet te verlichten; en dus werd deze zondagavond samen met Yvette (onze altijd jong blijvende collega) een fijne pauze in mijn deels ellendige bestaan.

Want…, ik ben ongelukkig….en, ik ben gelukkig. Huh? Kan dat? Geen idee, bij mij wel in elk geval (n=1). Sommige dingen kunnen heeeeel naar zijn. Dat maakt ongelukkig, werkt verlammend en energieverslindend, althans dat geldt weer voor mij (n=1). Tegelijkertijd blijft mijn dochtertje lachen, zijn er goeie vriendinnen, mooie momenten met man, fijne familie en zo kan ik nog wel even doorgaan: dat maakt mij gelukkig. Zo lees ik ook het boek van Shanti: leven, met alles wat erin zit. Shanti blijft zichzelf, hoe hoog de prijs daarvoor ook is. Zelfs al word je weggestuurd, liever als mooie plant buiten in de tuin dan binnen verpieteren…

Heb ik nu genoeg gezegd over zondagavond bij restaurant Wicked Wines? Geen idee, de avond verliep zoals een schrijfproces van het boek: Het begin ligt in je macht, het midden zelden, het einde nooit (citaat vrij naar Th.G. Von Hippel)

Rolien Blanken