Big Decision Time
‘It was written in the stars’…… of zoals mijn moeder zo mooi kan zeggen: ‘Achteraf weet je alles van tevoren’. En ja, ik wist het, ik voelde het, ik wilde er alleen nog niet aan toegeven, dus ik ging doen wat ik vaker doe: blik op oneindig en gaan!
Het proces
Tegelijkertijd, van binnen kwam er iets op gang waar ik niet meer omheen kon. Ondanks dat mijn innerlijke dramaqueen stiekem hoopte op een enorm spektakel, bleek het een lief, stil, subtiel en verfijnd proces te zijn. Heel kwetsbaar, rauw en puur en vooral ook pril nog. En tijdens een strandwandeling kreeg ik ineens zo’n heldere gedachte. Ik vroeg me af hoe ik eigenlijk keuzes maak en concludeerde dat ik dat vooral vanuit veiligheid en vanuit wat ik kan, doe. En pats, daar was het, right in my face: mijn leven is een optelsom van mijn keuzes en wow, hoe fijn en goed ik het nu ook heb, het is nog niet zoals ik het echt wil. Daar werd ik wel stil van…
Intense bewustwording
Is dit nieuwe kennis? Nee. Maar de intensiteit van de bewustwording was wel nieuw en raakte me echt diep. En hoe tegenstrijdig ook, het maakte meteen ook heel veel helder en concreet en daar hou ik dan wel weer van. Dus heb ik mijn vaste baan opgezegd terwijl ik pas kort in de functie zat. Voor sommige mensen misschien niet zo heel spannend maar voor mij wel: ik BEN zo ongeveer mijn werk. Op wilskracht en prestatiedrang had ik een heel eind kunnen komen en ik weet donders goed hoe ik dat knagende gevoel van binnen kan negeren of misleiden maar de truc werkt niet meer. Dus mijn vooruitzicht is dat ik per 1 januari 2015 helemaal vrij ben!
Onzekerheid
Het ene moment barst ik uit elkaar van immense vreugde, oncontroleerbare sprankel- en jubeldrang en het andere moment vliegt het me aan. Wie ben ik zonder baan? Hoe ga ik met deze onzekerheid en dit niet weten om? Ik voel de drang om mezelf alweer vast te leggen, dingen te plannen, plannen te maken om maar een perspectief te hebben. En ik doe het niet… Want het gevoel daaronder zegt dat het juist nu belangrijk is om de vorm, inhoud, uitkomst los te laten. Natuurlijk en onnatuurlijk tegelijk…
Delicaat
Zo’n beslissing nemen is één ding, maar ‘m uitvoeren is weer heel wat anders! En dit besluit is er voor mij eentje in de categorie ‘handle with care’. Omdat deze beslissing zo intens vanuit mijzelf komt, lijkt het een soort ding te worden wat ik wil beschermen en helemaal op mijn eigen wijze naar buiten wil brengen. Ik gebruik het woord niet vaak, maar ‘delicaat’ dekt volgens mij het meest de lading. Het raakt me dan ook echt wanneer ik merk dat andere mensen zich hiermee gaan bemoeien en mij daarin willen ‘bijsturen’. Wat mij verbaast over mijzelf is hoe voelbaar het is wanneer ik dan vanuit kracht of vanuit slachtofferschap reageer. De impact van de woorden die gebruikt worden, kan ik gewoon fysiek voelen. Van sommige woorden ga ik rechtop staan en stralen en van andere voel ik mezelf klein worden. En hoe kan het toch dat ik bij sommige mensen meteen de juiste woorden vind om mijn verhaal te vertellen en bij anderen weer helemaal niet? Ik geloof dat er nog wat uitzoekwerk te doen is op het terrein van onafhankelijk zijn. Zelfs nu ik dit schrijf voel ik precies wanneer de kracht aanwezig blijft en wanneer niet. Die zinnen worden dan ook radicaal gedeletet J.
Opploppende gedachten
Naast al dit ‘voelwerk’ terwijl ik nog gewoon aan het werk ben, beginnen de eerste gedachten op te ploppen over wat ik nu echt, werkelijk wil. En dat is zo leuk!! Ik herinner me weer dat ik vroeger als jong (nooit klein) meisje juf wilde worden, dat ik zo van schrijven hield, dat ik directeur wilde worden, maakte niet uit van wat. Ook weet ik nog precies hoe ik me voelde na mijn eerste officiële werkdag: als dit het is, moet ik heel rap een plan B verzinnen… Nieuwsbrieven schrijven over Europese aanbestedingen op een beleidsafdeling van een ministerie was misschien ook niet de meest inspirerende kennismaking met werken voor mij, maar het gevoel is altijd gebleven. Ik hoef niet zo nodig een baan, laat mij maar aan de slag gaan met klussen waar ik echt blij van word op tijdstippen en locaties die mij aanzetten tot creatieve gedachten! En wat betreft dat schrijven, zie hier stap één.
Saakje Bakker
