Week 6 | Druk zijn is voor sukkels | DE highlights van mijn reis! |
De laatste weken van mijn ‘workation’ ben ik heen en weer aan het vliegen van en naar Australië. Op dit moment zit ik weer in Australië en zal ik mijn laatste twee weken doorbrengen in Brisbane en Byron Baye. Ik heb een fijne week gehad met een mooi salsa feest: een van DE highlights van deze reis kan ik wel zeggen. Qua samenwerkingen aan LightWorks interne projecten had ik echter het tegenovergestelde gevoel. Ik zie nu in dat de manier waarop we sommige projecten uitvoeren (op afstand, zonder heldere afspraken over de manier van samenwerken en de te besteden tijd) gewoonweg onmogelijk is en mij meer frustreert dan inspireert. Kortom: tijd voor actie!
Vrijdag – De 6-urige werkdag
Ik moet zeggen dat mijn hele dag gister best ontspannen was. Het was mijn eerste dag weer terug in Australië. Deze keer in de stad Brisbane.Na een intense dag en nacht van gister wilde ik de ochtend knallen met mijn werk. Ik heb dus een methodiek toegepast die ik heb geleerd van een andere onderneemster en goede vriendin: ‘the 6-hour-workday’. Toen ik deze structureel toepaste werd ik wel 40% productiever. Over deze methodiek zal ik later nog een blog schrijven, zodat je het uit kunt gaan proberen om zo hopelijk productiever te worden.
Deze keer ging 6-hour workweek niet helemaal goed, maar als ik eerlijk ben kwam dat wel goed uit. Ik was namelijk gevraagd om 100 woorden aan tekst aan te leveren voor het Byron Spirit Festival waar ik twee workshops zal geven. Ik ben zo slecht in het schrijven van ‘verkoopachtige’ teksten.
Om mijn uitstel gedrag nog wat te voeden besloot ik eerst nog maar even te Skypen met mijn vader die nu in Nederland zit. En toevallig wilde mijn zusje die op Curacao woont ook even Skypen. Maar op een gegeven moment kon ik het niet meer uitstellen en heb ik er dus 4 uur, met behulp van mijn zusje die mij heeft geïnspireerd en geholpen, om een tekst van 100 woorden te maken. Een proces dat echt veel te veel tijd in beslag heeft genomen uiteraard, maar ik ben wel heel blij met het eindresultaat.
Nadat ik de ochtend wat ‘thuis’ had gewerkt ben ik, na enige aanmoediging, op verkenningstocht gegaan. Het meeste heb ik genoten van de bijna twee uur durende boottocht: lekker voor me uit staren en wanneer ik een geniale ingeving had – voor mijn liefdesboeken en documentaire – heb ik dit genoteerd. In de avond mocht ik mee naar een verjaardagsfeest. Het etentje was gezellig en het uitgaan was daarna echt fan-tas-tisch. Het was een salsafeest in een geweldige club.
Ik heb gedanst met mannen uit Colombia, Indonesie/ Nederland, Maurietsius, Nigeria, Brazilië en Polen. I danced my ass off! Dit was toch wel één van de highlights van mijn workation. Ik hou namelijk zo erg van (salsa)dansen.
Zaterdag – liever een beach babe dan een city girl
Ondanks dat ik in een super mooie omgeving zit besef dat ik in de stad nog niemand heb geïnterviewd. Ik vroeg me af waarom, maar ik denk dat het door de cultuur komt. In grote steden van Australië zijn mensen veel meer gereserveerd en ik het gevoel heb – anders dan Bali – mensen hier meer leven om te werken in plaats van andersom.
Ik heb de hele ochtend heb gewerkt en laat in de middag zijn we naar Mount Kuta geweest om wat te eten en te genieten van het prachtige uitzicht. In de avond heb ik, zoals een goede gast betaamt, een ‘home made dinner’ voor mijn afscheid gemaakt, want mijn tijd in Brisbane zat er alweer op.
Jaren geleden heb ik een cruise door de mediterrane gedaan met Dr. Wayne Dyer. Het jaar daarna hebben we een reünie gehouden in Dubai bij de familie die ook op die cruise was. De gene die uit Zuid-Amerika was overgevlogen had prachtige cadeau’s en lekkernijen meegenomen voor de familie bij wie we logeerden. Dat is me altijd bijgebleven: hoe blij ze was om het te geven, hoe dankbaar de familie was om het te ontvangen en hoe slecht ik en de vriend van mij uit de VS ons voelden dat we niets hadden meegenomen, op een een Nederlandse kasschaaf na. Sindsdien doe ik altijd mijn best om iets ‘bijzonders’ – lees typisch Nederlands’ – mee te nemen voor de mensen die mij zo gastvrij ontvangen in hun huis en hun familie opnemen.
Zondag – Laatste stop van mijn reis
Na een soort van lang weekend te hebben doorgebracht bij vrienden in Brisbane heb ik mijn spullen alweer gepakt en ben ik op weg naar mijn laatste stop van mijn workation. De verhalen die ik over Byrone Bay heb gehoord klinken veelbelovend: mensen zouden er op blote voeten lopen, de stad is ongeveer één weg, het stadje ligt heerlijk aan het strand en iedereen draagt qua kleding lekker warm hij/ zij zin in heeft. Ik verwacht dan ook dat Byrone Baye en ik het goed met elkaar zullen vinden.
Het leukste vind ik misschien wel dat ik bij Claire ga logeren: de eerste persoon die ik heb geïnterviewd voor mijn liefdesfilm en boekenproject in Bali. We hebben ook nog een keer afgesproken en samen geluncht toen we beide in Sydney waren. En nu mag ik gewoon een dikke week bij haar logeren en vindt ze het zelfs niet erg als ik langer blijf. Als ik geen ‘foodparty’ had gepland EN mijn vader niet wilde uitzwaaien (omdat hij voorgoed Nederland verlaat) dan had ik er nog wel een paar weken aan vastgeplakt moet ik bekennen. Het bevalt me hier meer dan goed.
Direct bij aankomst hebben we een heerlijke wandeling gemaakt over het strand we zijn we gaan eten bij één van haar favoriete restaurantjes genaamde ‘Tree house’. Het was een ontzettende fijne avond met mooie gesprekken onder andere over manifestatie. Wat dat voor mij betekent en waarom zij zo een aversie tegen het woord had.
Maandag – Tijd voor een nieuw verhaal
Wanneer ik ergens aankom zorg ik dat ik zo gauw mogelijk een aantal zaken op orde heb. Zo ook deze keer. Ik heb boodschappen gedaan, heb het strand aangetikt, heb yogales gevolgd en onderzoek de WiFi-opties gedaan. Tijdens mijn speurtocht naar al die zaken kwam ik wel veel gave inspirerende dingen tegen die ik ook graag wil voor en/ of in mijn Happy & Health Center.
Een paar dagen geleden heb ik het volgende bericht naar mijn ex gestuurd. Ik kreeg verassend genoeg een antwoord terug waarin hij aangaf dat het ook goed met hem ging. Dit vond ik eerlijk gezegd niet te geloven aangezien hij er nog veel erger aan toe was dan ik toen ik het uit heb gemaakt en hij vast niet jaren heeft besteed aan heling en herstel. Ik vroeg me af waarom ik steeds bleef refereren aan onze destructieve relatie en de gevolgen ervan terwijl hij het blijkbaar al lang en breed achter zich had gelaten. Ik denk dat ik met deze reis het hoofdstuk van herstel, heling en wederopbouw kan afsluiten en dan mijn nieuwe hoofdstuk kan en gaat beginnen. Een hoofdstuk van vooral ZIJN in plaats van hard werken en maar doen, doen, doen. It’s time for change!
Dinsdag – Ik ben het zat!
Vandaag heb ik een dagje vrij: geen Skype-afspraken, geen coaching en geen geplande ontmoetingen. Als vanouds heb ik weer eens genoten van een Shanti-dag met me, myself and I. Ik heb heerlijk gezwommen, zwaar lopen bakken in de zon en ben zelfs in slaap gevallen op het strand. Heerlijk zou je denken, alleen niets is minder waar. Ik lag op het strand en de helft van de tijd voelde ik me zo onrustig. Uiteindelijk heb ik maar een korte meditatie gedaan om mijn geest tot rust te bedaren.
Als ik eerlijk ben was dit precies waar ik bang voor was. Dat als ik rustig aan zou doen dat ik nergens meer zin in zou hebben. Dat ik mezelf, mijn ontwikkeling en mijn bedrijf zou laten versloffen en er niks meer uit mijn handen zou komen. Maar misschien is het goed dat ik eigenlijk eerlijk tegen mijzelf ben. Zo weet ik namelijk wat ik niet meer leuk vind en niet meer WIL. Ik ben het zat om energie te verliezen aan nutteloze, tijdrovende en energieverslindende zaken. Doe mij maar een simpel leven ergens aan of op het strand, opstaan en gaan slapen samen met de zon. Zo leven de meeste mensen hier volgens mij. Druk zijn is voor sukkels geeft iemand mij aan. En druk zijn door inefficiëntie is echt voor ‘losers’ vind ik.
In de avond heb ik eens goed met mezelf gesproken. Het is echt niks voor mij om me neer te leggen bij een situatie die ik niet wenselijk vind doch niet bij me past. Aangezien ik werkelijk met briljante en zeer capabele professionals samenwerk moet het niet veel moeite kosten om het roer om te gooien want zij willen vast ook wat ik wil: effectief samenwerken, met zo min mogelijk doen, een zo groot mogelijk resultaat boeken en van de samenwerking genieten. Zo gezegd zo gedaan: ik heb een lijstje gemaakt met acties die ik dien te ondernemen en afspraken die ik wil maken waardoor ik wél het idee heb dat het (weer) lekker zal lopen. En ik heb een globale analyse gemaakt. De precieze komt er op korte termijn aan.
Misschien moet ik toch maar eens doen wat de laatste man met wie ik een paar maanden heb gedatet heb me als laatste advies meegaf: “Als je een nieuw idee hebt ga het dan niet meteen uitvoeren maar koop een ideeën doos en stop je idee daarin”. Ik stel me zo voor dat ik die doos dan aan het eind van het jaar open mag maken en één of twee ideeën kies om uit te voeren in plaats van nu om de één of twee maanden een nieuw idee per direct in de wereld te zetten ;-).”
Woensdag – Ik wil emigreren
Deze dag ben ik de dag goed begonnen met mijn dagelijkse strandwandeling, ochtendmeditatie EN twee spontane interviews over de liefde! Ik ben zo trots en blij dat ik de smaak weer te pakken heb. Dit was één van de dingen waar ik veel energie op verloor: afspraken maken met mensen die ik wil interviewen. Ik ben niet iemand voor geplande interviews, maar juist van interviews ‘on the spot’. Zo zag ik een man lopend over de boulevard die mijn interesse wekte. Ik heb hem gewoon aangesproken. En weet je ? Dat is uiteindelijk één van de gaafste interviews geworden die ik heb gehouden. Wat een topvent! Zo veel liefde, zo veel wijsheid en ook heerlijk down-to-earth. Perfect voor mijn project.
In de middag heb ik een mooi gesprek met mijn toekomstige businesspartner, huisgenoot en goede vriendin Claire over de manier hoe wij dingen voor elkaar krijgen. Zij maakt geen afspraken en laat alles open. Ze gaat liever wat het ‘universum’ voor haar in petto heeft: ook wel creatie zoals ze het mooi noemt. Ik werk eigenlijk precies andersom. ik zet stippen op de horizon en maak, vanuit mijn intuïtie of hart, afspraken. Ik heb dit nodig om in beweging te blijven en uiteindelijk echt iets te manifesteren. Ik denk daarom dat Claire veel van mij kan leren en ik van haar op dit gebied. I MAKE things happen and She LETS things unfold.
In de avond heb ik genoten van prachtige muziek en heb ik met haar over mijn bedrijf gehad. Hier heb ik veel inzichten door gekregen en mij nogmaals gerealiseerd dat ik voor veel lessen een hoge prijs heb betaald, die ik niet meer bereid ben te betalen. Misschien dat ik daar een uitgebreider artikel over schrijf.
Donderdag Levenswerk
Het stormt hier. Sinds gisteravond heeft het geregend en het houdt maar niet op. Het lijkt op een tropische regenstorm. Vandaag ben ik daardoor het grootste gedeelte van de dag binnen gebleven. We zijn momenteel dus aan huis gebonden en hebben dus wat aan het huis gewerkt. Ik heb zelfs meegeholpen om een bed uit en in elkaar te zetten. Ik was heel trots op mezelf, aangezien ik in mijn leven alleen nog maar een spijker in de muur heb geslagen om een schilderij op te hangen.
Daarna heb ik een boek gelezen waar de vraag “wat zou je doen als je nog 100 dagen te leven had” centraal stond. Ik kan daar zelf nog een heel boekwerk over schrijven – en misschien wel dat ik dat nog doe – , maar ik weet in ieder geval dat ik mijzelf niet meer tegen laat houden. Ik ben al goed bezig. Het grote verschil is de snelheid waarmee ik de dingen doe. Steeds verder transformeer ik van een human DO-ing in een human BE-ing waarbij ik mezelf en mijn levensmissie vanuit innerlijke kracht en moeiteloosheid realiseer. Ik ben op de juiste weg en geniet zo van elke stap.
