Het sprookje van de intieme relatie

Partnerschap is een groot onderwerp, omdat daar enorm veel illusies op geprojecteerd zijn, met als belofte ons geluk en onze veilige basis. Hebben we het over afbrokkelen van illusies dan is de relatie HET terrein om het ego te ontmantelen. Al jong krijgen we het sprookje voorgeschoteld van de prins op het witte paard die ons gelukkig gaat maken en de jonkvrouw die ons aanraakt met haar liefde.

We leren dat we een ander nodig hebben om veilig en gelukkig te zijn en hebben daar geweldig rooskleurige beelden bij. Dan worden we groter. We lopen over straat en zoeken naar een potentiële kandidaat om ons leven mee te delen.

En jawel! Daar is een match, een mooi meisje dat past bij de beschrijving die we hebben van een ideale partner. Want dat plaatje hebben we al rond. Wij denken te weten welke eigenschappen in de ander verantwoordelijk gaan zijn voor ons geluk. We hebben een ‘wie’ gevonden en daar hoort ook een ‘hoe’ bij.

Dan gaan we met elkaar in zee en beginnen met het schrijven van een gebruiksaanwijzing. Een gebruiksaanwijzing over wie partner is en hoe deze werkt en een gebruiksaanwijzing over ons om aan onze partner te geven, zodat hij of zij weet wat er van hem of haar verwacht wordt. En beide met als leidraad de gebruiksaanwijzing voor het behalen van het geluk. Dat wordt me een ingewikkelde bijsluiter… 🙂

Maar! Dat wat jij denkt

dat jou gelukkig gaat maken

is juist dat wat jou belemmert

gelukkig te zijn.

Dus in plaats van dat we vertrouwen op de stroom van het leven en de projecties die daarin verschijnen omdat we ze hebben aangetrokken vanuit diepere motieven als medespelers in een spel dat we spelen… Zijn we ingestapt om illusies proberen te bevredigen door de ander te controleren. Wij willen bepalen hoe de ander ons en ons leven moet behandelen om geluk te vinden. Een geluk dat we verloren zijn, omdat we de verbinding met onsZelf zijn verloren. De ander moet ons van ons ongeluk redden.

Maar! Dat wat jij denkt dat jou gelukkig gaat maken is juist dat wat jou belemmert gelukkig te zijn. We kunnen twintig jaar bezig zijn om die partner te kneden naar onze behoeften en nooit het gewenste resultaat krijgen. Hoe komt dat nu? Laat ik eerst even een illusie aan diggelen gooien….

De partnerrelatie is niet bedoeld als gelukbrenger
Werkelijk partnerschap gaat over het afbrokkelen van alles wat jou belemmert te zijn wie je werkelijk bent. Je ziet alle niet-geaccepteerde delen van jezelf weerspiegeld in de ander. En daarmee is de partner jouw medespeler in het bevrijden van je Ware Zelf. Het ware Zelf dat reeds gelukkig is, omdat dat zijn natuur is.

Hoe meer die gebruiksaanwijzing omkaderd wordt, hoe meer we denken te weten hoe de ander is en hoe die niet is, hoe hij reageren zal en wat ze zal laten… hoe meer je de spontaniteit uit de relatie haalt. De partner is een beeld geworden dat wij van hem of haar hebben… statisch… onwijzigbaar. Op een gegeven moment gaan onze ogen open en gaan we ontdekken dat hij of zij in de beschrijving die wij denken te kennen nooit gaat geven waarnaar we zochten. Dat dit is wat het is.

Je kunt de ander niet veranderen. Nu kunnen we natuurlijk naar een partner gaan zoeken met een betere gebruiksaanwijzing, maar we kunnen ook dit scenario verwelkomen en vrij worden IN de relatie en de kiem ontdekken van ons ongeluk in plaats van de projectie hiervan te verlaten. Want dan zul je hem op de volgende relatie net zo hard weer projecteren.

Hoe meer jij namelijk je geluk buiten jeZelf projecteert op een partner, en daarmee afgescheiden bent geraakt van jeZelf, hoe meer de ander deze afgescheidenheid zal spiegelen. Schrijnend is hierin dat de pijn van het verliezen van de verbinding met jeZelf ook op partner wordt geprojecteerd, soms zelfs als haat. Sommigen stellen ervaren pijn, verdriet en teleurstelling iedere keer als ze elkaar in de ogen kijken. Omdat ze kijken naar de pijn van al die illusies en onvervulde verwachtingen die hen weghielden van hunZelf en daarmee van de verbinding met hun partner.

Onbewust weliswaar, want wanneer je nog niet kijkt vanuit Eenheid en je nog in de modus van mind zit, kamp je ongetwijfeld met hoop, onvervuld verlangen, sleur, wrok, afkeuring… ongelukkig zijn. Waarvan je hoopt dat je partner je zal bevrijden.

Maar de scheurtjes die in de relatie zijn gekomen zijn jouw mogelijkheid tot bevrijding. Het is jouw mogelijkheid te gaan zien dat het geluk niet buiten jou ligt, maar dat jij het geluk bent. Waardoor een relatie omgevormd kan worden van een wederzijdse afhankelijkheid van het bevredigen van elkaars behoeften naar een liefdevolle verbinding waarin het Geluk straalt vanuit jeZelf naar de ander en daarmee verdubbelt. Dus niet van buiten naar jou, maar vanuit jou naar buiten, omdat je overstroomt door overvloed aan Liefde.

Opdracht:
Neem een vel papier en schrijf al je bepalingen uit de gebruiksaanwijzing die je hebt t.o.v partner eens op.  Zo veel als je er kunt bedenken. Zowel de ‘positieve’ als de ‘negatieve’. Ongecensureerd! Wees dapper, niemand hoeft het te lezen, wees compleet eerlijk naar jezelf. En neem de tijd.  Een voorbeeld: “Als ik zielig ben, is hij lief voor me.” of “Zij heeft totaal geen contact met haar hart.” Ga er met je gevoel helemaal in op. Welke gedachten houd je jezelf voor t.a.v. deze persoon?

Ga pas verder onder de streep als je dit deel van de opdracht klaar hebt.

———————————————————————————————-

Nu deze lijst je aangaapt daag ik je uit te doorzien hoe onwaar ze zijn. In het verhaal kloppen ze vast al niet, maar vanuit het absolute slaan ze waarschijnlijk totaal nergens op.

Toch is er iets in je dat deze overtuigingen in stand houd…
Neem de tijd om deze goed te doorvoelen. Dus ga er niet teveel over denken, maar voel het antwoord.  Welke kerngedachte zit onder al deze overtuigingen die de waarheid van deze gedachtepatronen hardnekkig in stand houdt?

Voel hem, laat hem toe, laat hem je choqueren.

Waarschijnlijk stuit je op iets als “Ik ben beter/minder dan hij/zij.” Ook al lijken sommige overtuigingen empathisch, de motivatie erachter ligt altijd in de bevestiging van het superieure (of inferieure, dat is de ander kant van de medaille) gecreëerde zelfbeeld.

———————————————————————————————-

Volgende vraag: Ben je bereid al deze overtuigingen los te laten? Het diepe, onbekende in te duiken. Je grootsheid overboord te gooien? Ben je bereid compleet naakt en kwetsbaar voor de ander te gaan staan? Toegeven dat je niets meer bent dan de ander? De dood van het ego te sterven?

Als het antwoord ‘nee’ is, ga dan naar de weerstand en laat deze volledig toe. Wacht tot je een oprecht ‘ja’ voelt en sta dan dit ‘ja’ toe je te verzachten.

– ja!!!

———————————————————————————————-

Neem nu je partner als beeld in gedachten voor je. Of liever nog: pak een foto.

Dan, als je er klaar voor bent…. Spreek hardop uit: IK BEN NIETS MEER OF MINDER DAN JIJ. Compleet gelijkwaardig. Compleet EEN.

———————————————————————————————-

En laat toe dat je IK oplost in de oneindigheid van Liefde.