Loslaten, nu!

Wanneer we ons leven als een oorzaak-gevolgketen gaan zien, zullen we nooit meer ontkennen, dat we zelf de oorzaak zijn van ons leven. In deze fantastische tijd van “alles moet steeds sneller en efficiënter” en dat terwijl de tijd ook inderdaad veel sneller gaat of lijkt te gaan, kunnen we die tijd zelf manipuleren door in het NU te leven.

Okay, here it comes, nog wat meer over de ondraaglijke lichtheid van het bestaan, oftewel “Let the divine wind blow through you”: Er is alleen maar NU en de rest doet eigenlijk niet ter zake, hoewel velen het hiermee niet eens zullen zijn. We zijn namelijk toch gevormd door ons verleden???? NU heeft eigenlijk niet te maken met wat we doen; eerder met wie wij zijn, wat zoveel betekent als: het loslaten van al die drukdoenerij, waaraan we ons dagelijks schuldig maken, op zoek naar beter, meer, groter, gemakkelijker enz…..

We leven voortdurend ofwel in het verleden, of in voorbereiding op de toekomst, waardoor we het NU niet beleven. Gekoppeld aan NU, komt dan onherroepelijk het woord loslaten op. De paradox zit hem in het in vertrouwen loslaten en niet continu controle willen uitoefenen. Dus de dingen spontaan laten plaatsvinden en in het moment handelen, maakt het leven veel spannender en ook leuker.

Zo liepen Shanti en ik laatst over straat, terwijl zij voornemens was om naar het strand te gaan en ik mijn lunchpauze inging. We hadden een interessant gesprek en ik vroeg haar of ze zin had in lunch, waarop ze spontaan ja, leuk! zei. Het was heerlijk weer en ik zou haar een van mijn favoriete lunchgelegenheden laten zien, maar deze heeft geen terras. In het vertrouwen een plek in de zon te vinden, liepen we de altijd gezellige en drukke Frederikstraat in en vonden op een druk terras in de zon direct een tafeltje voor 2.

Mijn vrouw had laatst iets vergelijkbaars, waarbij ze zich op een bepaald moment zorgen maakte of ze nog wel leuk gevonden zou worden door jongere mannen. Ze loopt tegen de 40 en ziet er volgens mij geweldig uit, maar voelt zich uit de markt…. Ze liep op dat moment op straat, en besloot deze gedachte los te laten, er niet mee bezig te zijn en te genieten van het mooie weer. Nog geen halve minuut later wordt ze door 2 jonge goeduitziende mannen op de fiets gepasseerd, die haar zonnig groeten met: Dag, mooie dame!

Wanneer we ons voorstellen, dat we ons leven in de hand hebben komen we bedrogen uit: het kost ons bakken met energie, die we beter aan loslaten, dan aan controle uitoefenen kunnen besteden.

Ivo