Ratio versus gevoel
Ik ben degene iemand ongeïnteresseerd leek, maar toch wel zat te luisteren tijdens een gesprek over geluk. Shanti vond mijn manier van denken hierover onnodig ingewikkeld. Dit ingewikkelde is alleen het geval omdat ik mezelf slecht kan verwoord. Om dit te verbeteren werkt het voor mij om het geen ik denk af en toe op papier te zetten. Naar aanleiding van het gesprek met Shanti heb ik dit dan ook gedaan.
Die middag heb ik het een en ander opgeschreven over logica, hoe esthetisch en niet binair deze is en hoe deze verder gaat dan alleen een wereld van zekerheden en voorspellingen. Hier heb ik wel eerder over nagedacht maar dit heb ik niet eerder gekoppeld aan het onderwerp geluk. Dit is er nu ook misschien niet genoeg gekomen, maar van het denken en verwoorden werd ik op zich al vrolijk. Bijna niets van wat ik heb opgeschreven vind ik erg interessant of mooi opgeschreven. Maar vanwege het doorbraakcoach recept dat Shanti me gaf, de uitnodiging om op de site om te reageren en het feit dat ik ons gesprek niet helemaal los kon laten wilde ik toch nog reageren. Bij deze:
Ik heb Shanti gesproken op een zondag tijdens een ‘petit dejeuner’ van haar zusje, ons buurmeisje. Het thema ratio versus gevoel kwam tijdens het gesprek tussen Shanti, één van mijn huisgenoten en mij ter sprake. Hierover wil ik het een en ander kwijt. Wanneer je rationeel bent je dan laat je je volgens mij leiden door verstand (logica) en/of je gevoel. Dus niet – rationeel lijkt mij dan: niet naar je verstand luisteren en je gevoelens niet begrijpen. Wanneer je in een situatie impulsief naar je gevoel handelt kan dit denk ik rationeel zijn. Maar deze zelfde handeling zou ik irrationeel noemen wanneer je je gevoelens niet begrijpt. Ik denk dat juist continu je gevoelens onderzoeken en proberen te begrijpen je instaat stelt zelf je gevoelens te beïnvloeden. Ik las een paar jaar terug een artikel van Helen E. Fisher over de verslaving van liefdesverdriet bij het overlijden van een minnaar. Mocht je er meer over willen weten, het gaat om ‘Why We Love: The Nature and Chemistry of Romantic Love‘. Zij deed onderzoek binnen dit kader omdat emoties betreft overlijden en liefde zo duidelijk waarneembaar zijn. Dit bracht mij tot de conclusie dat je voor bepaalde emoties/gevoelens kan kiezen. Ik wil niet zeggen dat verslaving een keuze is maar ik denk wel dat het bewustzijn van invloed op deze kan uitoefenen. Waarop ik vervolgens wel wil beweren dat juist je verstand te gebruiken je bewust bepaalde emoties kan waarnemen.
Een klein voorbeeld. Shanti zei dat ze vanwege haar ‘hersenstamschudding’ al meer dan een half jaar niet gesport, gedanst of een flinke wandeling gemaakt had. Nu ze dit langzaam weer op pakt heeft ze ontzettende spierpijn en voelt ze zich zelfs even echt goed. Het besef van voldoening door weer te kunnen bewegen koppelt ze aan haar spierpijn. Hierdoor geniet ze bewust/ onbewust van die spierpijn. Ik denk dat doordat het besef van zo’n verband, haar nog heel lang bij spierpijn de voldoening kan laten voelen van na zo veel maanden weer actief te kunnen leven. Ik denk dat ze bovenstaande ook wel beseft. Ik denk alleen dat Shanti en ik het oneens zijn over de rol van het verstand in deze.
Ik ben overigens wel benieuwd naar Shanti’s boek. Bij de vooral grafische pagina’s die ze ons liet zien begrijp ik dat ik als lezer zelf de context bepaal waarin ik de plaatjes met korte geschriften kan plaatsen. Ik ben erg benieuwd naar hoe ze dat in de grotere stukken tekst aanpakt en hoe dit op mij zijn uitwerking zal hebben. Ik ben enigszins eigenwijs, dus wanneer je een idee zou opleggen gaat het geheid moeilijk naar binnen.
Daan Wolff (laatste jaars econometrie student aan een universiteit)
